0004:: ผู้ป่วยความจำเสื่อม

posted on 02 Oct 2009 15:10 by noonnoonnoon

ฉันความจำเสื่อม

ไม่เคยจำว่าเธอนั้นเคยได้ทำร้ายใจ

ไม่เคยจำว่าเธอนั้นเคยทำให้ช้ำสักเท่าไหร่

หมดน้ำตาไปแค่ไหน

หากมันรั้งให้เธอไม่ไปจากฉันได้. ..ฉันยอม

 

ฉันความจำสั้น

ไม่เคยจำถ้อยคำที่เธอเคยตัดพ้อยังไง

ไม่เคยจำที่เธอทำให้ร้องจะเป็นจะตาย

ฉันจำไม่ได้

ที่ยังทนโง่งมมากมายก็เพราะฉัน

มันรักเธอเพียงคนเดียว

 

อาจจะดูไม่ดีนักที่ตัวฉันเป็นอย่างนี้

อาจจะดูไม่เข้าทีที่ยอมให้เธอทำร้าย

แต่ถ้าลองมาเป็นฉัน

มีแค่เพียงหนึ่งเหตุผลที่ง่ายดาย

คือรักเธอเกินกว่าใจของตัวเอง

 

ฉันความจำเสื่อม

ไม่เคยจำเรื่องวันที่เรานั้นไม่เข้าใจ

ไม่เคยจะคิดว่าเราสองคนนั้นต้องแยกกันไป เข้ากันไม่ได้

มีแต่ความจำสุดท้ายก็คือฉัน.. .มันรักเธอเพียงคนเดียว

 

อาจจะดูไม่ดีนักที่ตัวฉันเป็นอย่างนี้

อาจจะดูไม่เข้าทีที่ยอมให้เธอทำร้าย

แต่ถ้าลองมาเป็นฉัน

มีแค่เพียงหนึ่งเหตุผลที่ง่ายดาย

คือรักเธอเกินกว่าใจของตัวเอง

 

จะให้ทำอย่างไร ทั้งในเมื่อใจฉัน.. .มันรักเธอเพียงคนเดียว

 

อาจจะดูไม่ดีนักที่ตัวฉันเป็นแบบนี้

อาจจะดูไม่เข้าทีที่ยอมให้เธอทำร้าย

แต่ถ้าลองมาเป็นฉัน

มีแค่เพียงเหตุผลที่ง่ายดายคือรักเธอเกินกว่าใจของตัวเอง

อาจจะดูไม่ดีนักที่ตัวฉันเป็นแบบนี้

อาจจะดูไม่เข้าทีที่ยอมให้เธอทำร้าย

แต่ถ้าลองมาเป็นฉัน

ไม่ต้องหาหรอกเหตุผลที่มากมาย

แค่รักเธอมากกว่าใครเท่านั้นเอง

 

ผู้ป่วยความจำเสื่อม ของ Mild

เนื้อเพลงมันช่างโดนอะไรอย่างนี้เนี้ยะ ! = =;

 

 

ถ้าเธอเข้าใจฉันบ้าง. ..ก็คงจะดี

Comment

Comment:

Tweet

แต่แปลกนะ บางอย่างที่เราอยากจะลืมมันให้หมดแต่มันกลับจำได้ขึ้นใจ
บางอย่างอยากจะจำแทบตายแต่อนิจจาท่องตำราทั้งคืนมาลืมเอาที่หน้าห้องสอบsad smile

#1 By สรรหามาฝาก on 2009-10-02 16:16